روزگاری دانشگاه رفتن برای یک پشت کنکوری یه آرزوی بزرگ بود و وقتی هم که کسی از سد بزرگ کنکور عبور میکرد واقعا قدر دانشگاه و درس رو میدونست از طرفی هم میدونست که همون راه قبل از کنکور یعنی درس خوندنو باید اینجا هم ادامه بده ،تا اینکه گفتن همه باید فرصت رفتن به دانشگاه رو پیدا کنن شاید یکی اونجا استعدادش شکوفا بشه و به تقلید از غربی ها ماهم یه جورایی کنکورمونو حذف کردیم ،الان هر کسی که امتحان بده اطمینان داره که قبوله . تا اینجاش که مشکلی نبود اما راه حل این موضوع دانشگاه ها یا به قولی موسسات غیر انتفاعی بودند که بدون مطالعه و امکان سنجی مجوز گرفتن و رشد قارچ گونه انها منجر به صدمات جبران ناپذیری به بدنه علمی کشور خواهد زد وقتی شما برگه سفید دانشجو را سر جلسه امتحان میبینید ولی چیزی که به شما تحویل میدن برگه پر و کامل شده است و یا وقتی وسط ترم به دانشجو حق انتخاب واحد یا تغییر کلاس میدن ،چه انتظاری میشه از این دانشجو داشت که به جامعه ما با خلوص نیت خدمت کنه .توی رشته ما هم(معماری) کم مشکل وجود نداشت که این معضل بزرگ نیز بهش اضافه شد .دانشجویانی که دائما به دنبال افرادی هستند که پروژه هایشان را انجام دهند ،(رشد دفاتری که پروژه های دانشجویی انجام میدهند گواه این حرف من است)،ایا با خود گفته اند که پس از فارغ التحصیلی چه میخواهند بکنند؟؟؟؟؟؟؟ من برای مسئولین این موسسات متاسفم اگر که به این موضوعات واقفند ولی بی اعتنایی میکنند؟؟؟؟؟